San Cristobal El Morro

[Τάκης]

Paco 180 x 49
dress 25
released 1999, discontinued 2013

μία double corona λοιπόν, κατά 14 mm πιο κοντή από Prominente, γεννηθείσα το 1999
που κυκλοφόρησε (σε 25άρι dress box) μόνο για 14 χρόνια κι έγινε discontinued το 2013
απόψε, καπνίζω μια παλιά καραβάνα του 2001

το ηλικιωμένο paco ξεκινάει με ήπιο floral και γλυκές αποχρώσεις καραμέλας
ανοίγοντας μια λεπτεπίλεπτη αρωματική παλέτα, γεμάτη ευγενικές-ραφινάτες γεύσεις
η γλυκιά φυτική αίσθηση της εισαγωγής
συνοδεύεται από φουντούκια, ξυλώδη (κέδρος), ξερά χόρτα και βρεγμένη γη
κι όλα μαζί, ζωγραφίζουν ένα όμορφο κουβανέζικο τοπίο

από το δεύτερο τρίτο και μετά, το El Morro κάνει ένα άλμα πολυπλοκότητας
όπου καβουρδισμένα αμύγδαλα, σοκολάτα γάλακτος, ξύλα, καραμέλα
μυρωδάτος καφές, μαύρο πιπέρι, δέρματα και μπόλικη κανέλα
χορεύουν έναν αποκαλυπτικό χορό των εφτά (και βάλε) πέπλων
προκαλώντας για το μυστήριο που κρύβει η επόμενη ρουφηξιά

στο τελευταίο τρίτο, κι ενώ αποκτά μια πιο πικάντικη χροιά
κυριαρχείται από την παρουσία «πικρών» βοτάνων και μαντζουνιών
ενώ κάποιος πετάει με τις χούφτες ζάχαρη πάνω στη θράκα
ο καπνός γίνεται κρεμώδης, πλούσιος και σαρκώδης
με μια μικρή αλμυρή αίσθηση στο ρετροχάλι

έξοχο San Cristobal, μοναδικό ως προς το προφίλ της γεύσης του
που ο χρόνος το απογείωσε, (έχω κάνει και κάμποσα «άχρωμα» νέα)
με μεγάλη πολυπλοκότητα, απίστευτη ισορροπία και βαθιά-μεστή επίγευση

άνετα κρατούσε διαβατήριο και για το ED!

[Τάκης]

παλιατζούρα (2001), και μάλιστα EMS
που απ’ το pre κιόλας δείχνει το γλέντι που πρόκειται να επακολουθήσει
με ένα υποδειγματικό ρούφηγμα που φέρνει στην επιφάνεια ζωντανά αρώματα
από σοκολάτα γάλακτος, μπισκότο, ξερά χόρτα και βότανα

με το άναμμα βάζει αμέσως την καραμέλα στο παιχνίδι
με φουντούκι και σοκολάτα γάλακτος να συμπληρώνουν το εντυπωσιακό εισαγωγικό τρίπτυχο
υπάρχει κάτι φρουτώδες που θυμίζει βατόμουρο, ξυλώδεις πικάντικες κουστωδίες
πικρά χόρτα, καβουρδισμένα αμύγδαλα και μπόλικη κανέλα

κι όσο περνάει η ώρα φορτώνει σε strength και νταλκάδες
με παχιά δέρματα, κακάο, ξερά χόρτα, βρεγμένη γη, λευκό πιπέρι
αλμύρες, μαντζουνοβότανα, κρέμα γάλακτος και καμένη ζάχαρη

το El Morro φωτίζεται σαν σε γιορτή και με αποχαιρετάει με κανονιοβολισμούς
Μεγάλο Πούρο, βόρειε αδελφέ μου, ζωντανό και όσο δεν παίρνει πολύπλοκο
με κάθε του τζούρα να είναι μια ωδή στο καφετί κουβανέζικο χρυσάφι
παίζει να ‘ναι το καλύτερο Paco του Άγιου Χριστόφορου που κάπνισα ποτέ!

[konstadinos23]

LCD Nickos H

Καπνισμένο βραδυ μετα απο περίεργη μέρα
Το συγκεκριμένο ηταν πολυ καλό με εξαίρεση το 1/3 λογω του οτι ηταν σφιχτό και δεν τράβαγε καλα..
Μπολικο ξύλο στο κρύο τράβηγμα..
Με το που το ανάβω με ξεκινάει στις γρήγορες, ξύλο, δέρμα, αλατισμένα ξηροκαρπια, γη, όλα σε τελεια ισορροπία..!!

Λιγο μετα το πρώτο τρίτο το πούρο απογειώθηκε με μια παχύρρευστη κρέμα να ερχεται στο προσκήνιο και απο πισω να ακολουθούν καπνισμένο ξύλο, βανίλια, καφές και floral μυρωδιές να σκάνε στη μύτη..!!
Το 3/3 ηταν πιο ήπιο και τα πιπεριά και το δέρμα που έβγαλε ηταν πιο μαλακα..!!
Αν το τραβηγμα του στην αρχή ηταν καλύτερο νομιζω θα χτυπούσε κορυφή...

Νικο σ'ευχαριστω πολυ φίλε.!!!

[Mixalis81]

(το παρακάτω review είναι από το αρχείο μου, νομίζω αξίζει περίοπτη θέση στο thread)

San Cristobal Εl Morro 2001 Cigar Beetle Double Bite LE LCD Alex

εις «διπλούν» όπως φαίνεται στη φωτό, μιας και είχα παρτενέρ σ’ αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία
εγώ πήρα αυτό με τις τρύπες και το παλιόπαιδο δίπλα τα δαγκώματα – θα μιλήσω για το δικό μου φυσικά
με την υποσημείωση ότι όλα αυτά έλαβαν χώρα περί ώραν μεταμεσημβρινήν υπό συνθήκες χαλάρωσης & απόλαυσης



στην αρχή λοιπόν, το paco από τις πολλές τρύπες δεν έβγαζε καν καπνό
οπότε για ένα διάστημα αναγκάστηκα να παίξω φλάουτο κλείνοντας με τα δάχτυλα τις οπές
οδηγώντας με ασφάλεια τον καπνό προς τους γευστικούς μου κάλυκες
η κατάσταση διορθώθηκε, όταν άρχισε η καύτρα να τις εξαφανίζει μία-μία (τις τρύπες)

γευστικά, το πούρο ήταν τζέντλεμαν, ραφινάτο, ντελικάτο και απίστευτα γλυκό
με μια αίσθηση από καμένη ζάχαρη και ελαφριά creme brulee
αυτή η καραμελένια-κρεμώδης αίσθηση κυριάρχησε μέχρι τη μέση χαρίζοντας μου απολαυστικά puff – σκέτες νιρβάνες
με τις λίγες φορές που κατάφερα να συγκεντρωθώ, (οι πειρασμοί ήταν πολλοί)
να αντιληφθώ και μια αχνή παρουσία από φουντούκι και ίσως κάποια floral υποψία

κι εκεί, στου δρόμου τα μισά, το τιμόνι έστριψε 180 μοίρες, το El Morro βάρυνε απότομα, αλλάζοντας τελείως χαρακτήρα
έγινε γήινο, σχεδόν χωμάτινο, με παχιά δέρματα, ξύλα και μπόλικο ψωμί
με λίγα λόγια από επιδόρπιο έγινε ένα βαρύ και πικάντικο πιάτο, πράγμα που δε με χάλασε καθόλου



συνέχισα λοιπόν να το απολαμβάνω, έχοντας ξεχάσει τελείως τρύπες & έντομα
όταν κάπου προς το τελευταίο τρίτο τα κλαπέτα κλείσανε και σταμάτησε να βγάζει καπνό
χωρίς αυτή τη φορά να φταίνε οι τρύπες αφού απλά δεν υπήρχαν πια

έτσι μετά από 3-4 φιλότιμες προσπάθειες το άφησα να αναπαυθεί
μετά όμως από προτροπή του συναγωνιστή δίπλα μου του έκανα ανατομία
αποκαλύπτοντας σε κοινή θέα τα πλούσια καπνά του που είχαν ένα ολοζώντανο βαθύ μεθυστικό άρωμα
το οποίο σνιφάραμε ηδονικά με τη σειρά ένας-ένας από την παρέα

ολοκληρώνοντας έτσι ένα ακόμα αξέχαστο επεισόδιο στο σίριαλ «οι Άρχοντες των Δαχτυλιδιών»
Alex gracias, το μπιτλεμάνια Paco σου μου ‘χει μείνει για πάντα στο μυαλό σαν το μισο-δαγκωμένο μήλο της αμαρτίας…

[jgeorgost]

OEB MAY 07

χρόνια και ζαμάνια…

το 18 ετών Πάκο ξεκίνησε με δροσερό καπνό και σκούρες γήινες γεύσεις
μετά το τοπίο ξεκαθάρισε φέρνοντας στο προσκήνιο κέδρο, καφέ, και δέρμα

έπειτα ήρθε η σειρά των αποξηραμένων λουλουδιών και στη συνέχεια της φρυγανιάς και της κανέλας
ύστερα για αρκετά puffs κυριάρχησε η αλμυρή καραμέλα

το παρά 14 χιλιοστά προμινέντε συνέχισε να χορεύει το χορό των εφτά πέπλων
με αχλάδια & μήλα να κάνουν σεγόντο σε μια υπέροχη σοκολάτα γάλακτος
επιφυλάσσοντας δοξαστικό ενκόρ από ξηροκάρπια, μελόψωμα, βανίλιες και μαλακά πιπέρια

αλληλούια!!

επικό πούρο το El Morro, αν και κυκλοφόρησε μόνο για 14 χρόνια άφησε το στίγμα του
πλέον είναι εξαφανισμένο και μια 25άρα πιάνει γύρω στα 2 με 2,5 χιλιάρικα

στον κατάλογο της PFH εμφανίστηκε τελευταία φορά το 2017 με τιμή 15,20 €
και η τελευταία καταγεγραμμένη τιμή του σε ελληνικό ράφι ήταν 15,80 €
αυτά για την ιστορία…

[alexandros]

αρε φιλε διαβασα ξανα την προηγουμενη αναρτηση σου και με επιασε μια νοσταλγια
για αυτα που ειχαμε ( τα πουρα εννοω) , ποσο ευκολα τα ειχαμε και τι καπνιζαμε καθε φορα που βρισκομασταν ...

[Τάκης]

...ολοκληρώνοντας έτσι ένα ακόμα αξέχαστο επεισόδιο στο σίριαλ «οι Άρχοντες των Δαχτυλιδιών»
Alex gracias, το μπιτλεμάνια Paco σου μου ‘χει μείνει για πάντα στο μυαλό σαν το μισο-δαγκωμένο μήλο της αμαρτίας…

...και διηγώντας τα να κλαις